Rozmiary nowoczesnych dysków twardych są nieustannie zmniejszane, choć ich pojemność z każdym nowym modelem staje się coraz większa. Jak to jest możliwe? Oczywiście technika zapisu danych na dyskach pozostaje wciąż taka sama.

Dzięki coraz nowszym technologiom zmienia się natomiast liczba ścieżek i sektorów na talerzach dysków. Ścieżka to abstrakcyjna linia, według której porusza się głowica odczytująco-zapisująca. W dyskach twardych i dyskietkach są to kolejne okręgi, których średnica zmniejsza się od zewnątrz do środka krążka. Dokładne pozycjonowanie i podział powierzchni dysku na ścieżki są sterowane przez system operacyjny podczas formatowania nośnika - przez to właśnie nie zawsze jest możliwa swobodna wymiana danych zapisanych na dyskietkach między komputerami z zainstalowanymi różnymi systemami operacyjnymi.
W celu zapewnienia lepszej organizacji i zarządzania danych ścieżki są dodatkowo dzielone na tak zwane sektory. Najmniejszą jednostką, w jakiej możemy zapisać informacje na dysku, jest nie bit czy bajt, lecz właśnie pojedynczy sektor. Zależnie od rozmiaru partycji, na jakie dzielony jest dysk twardy, rozmiar sektora może wynosić na przykład 512 bajtów lub 1024 bajty. Należy pamiętać, że niezależnie od tego, jaki rozmiar ma dany plik w rzeczywiści, na dysku zajmuje on zawsze co najmniej jeden sektor.
Pojemność dysków jest również określana przez szerokość i gęstość ścieżek. Im mniejsza jest szerokość poszczególnych ścieżek, tym większa jest ich gęstość, a tym samym pojemność dysku.