Najważniejszym elementem dyskietki jest płaski krążek znajdujący się w jej wnętrzu pokryty po obu stronach mikroskopijnymi drobinkami magnetycznymi. To na nim właśnie mieszczą się wszystkie informacje zapisywane na dyskietce.

Dane na dyskietce są zachowywane w podobny sposób jak dźwięk rejestrowany na taśmie magnetofonowej.
Dyskietka funkcjonuje w następujący sposób: krążek o magnetycznej powierzchni obraca się podczas każdego zapisu i odczytu informacji. W trakcie zapisu głowica odczytująco-zapisująca napędu dyskietek wytwarza pole magnetyczne i w odpowiedni sposób układa drobinki magnetyczne znajdujące się na wirującej wewnątrz dyskietki powierzchni. Znajdują się na niej jednak nie tylko pliki zapisywane przez użytkownika, ale także informacje dotyczące samego nośnika, sposobu organizacji na nim danych, ich pozycji itp. Dzięki nim głowica napędu trafia w odpowiednie miejsce na talerzu i dokonuje operacji na właściwych zbiorach.
Otwór po prawej stronie na dyskietce (lub jego brak) informuje napęd o tym, jakiej gęstości jest to nośnik, czyli ile danych może się na nim zmieścić. Z reguły jest to 720 kilobajtów lub 1,44 megabajta. Ponadto nie zasłonięty otwór po lewej stronie oznacza blokadę dyskietki przed zapisem.